Nie wiem co mnie naszło, ale dostałam dziś chęci i weny do dłuższego przebywania w kuchni. Podsumowując, gdy mam gotować codziennie to mi się nie chce, ale gdy nie muszę tego robić, robię to z pasją, wtedy kombinuje, wymyślam. Wiem! Jakoś to nie nielogiczne ale tak mam.
Dziś przygotowałam ciasteczka z śliwkami.
Czas przygotowania 15 minut.
Składniki
- 100 g płatków owsianych
- 90 g mąki żytniej
- 1 czubata łyżeczka bezglutenowego proszku do pieczenia
- 2 płaskie łyżki kakao
- 1 łyżeczka mielonego cynamonu
- 1 jajko
- 3 łyżki roztopionego oleju kokosowego
- 3 łyżki syropu klonowego
- 300 g pokrojonych w kostkę śliwek węgierek
W jednej misce zmieszać suche składniki. W drugiej misce roztrzepać jajko, dodać roztopiony olej oraz syrop klonowy i śliwki.Dodać do mokrych składników suche składniki, wymieszać wszystko razem. Nakładać po jednej dużej łyżce koła na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Piec w temperaturze 170 stopni C przez około 15 minut.
SMACZNEGO !!!!!!!!!!!!!!!!!
piątek, 22 września 2017
czwartek, 21 września 2017
Gimnastyka dla małych i dużych.
Pajace, przysiady w różnych kolorach.
Nadchodzą krótkie dni a długie noce. Nie macie pomysłów na wspólne zabawy w domu. O to co dziś wam przygotowałam. Zabawa nie tylko dla dzieci z Autyzmem ale również dla dzieci nieautystycznych. Dzięki tej zabawie dzieci uczą się odczytywania symboli.Zabawa uczy, jak odnajdywać i łączyć informacje, aby móc wykonać działanie. Rozwija umiejętności wykonywania sekwencji czynności.
Potrzebne będą:
- planszę ze schematycznie narysowanymi postaciami wykonującymi ćwiczenia ruchowe
-kolorowe karteczki lub żetony
- worek do losowania
WARIANT PIERWSZY
Wrzucamy do worka kolorowe żetony lub karteczki. Rodzic i dziecko na zmianę je losują. Następnie grający sprawdzają na zawieszonej na ścianie lub położonej obok planszy, które ćwiczenie jest w kolorze odpowiadającym wylosowanemu.Wykonuje to ćwiczenie.
WARIANT DRUGI
Zamiast kolorów wprowadzamy kształty , ćwiczenia przedstawiane są w figurach geometrycznych. Po wylosowaniu gracz szuka, która postać jest narysowana w trójkącie, która w kole itp.
Zacznij od najprostszej wersji, tłumacz i pokazuj dziecku, na czym polegają jej zasady.
PS. Bawcie się dobrze
Nadchodzą krótkie dni a długie noce. Nie macie pomysłów na wspólne zabawy w domu. O to co dziś wam przygotowałam. Zabawa nie tylko dla dzieci z Autyzmem ale również dla dzieci nieautystycznych. Dzięki tej zabawie dzieci uczą się odczytywania symboli.Zabawa uczy, jak odnajdywać i łączyć informacje, aby móc wykonać działanie. Rozwija umiejętności wykonywania sekwencji czynności.
Potrzebne będą:
- planszę ze schematycznie narysowanymi postaciami wykonującymi ćwiczenia ruchowe
-kolorowe karteczki lub żetony
- worek do losowania
WARIANT PIERWSZY
Wrzucamy do worka kolorowe żetony lub karteczki. Rodzic i dziecko na zmianę je losują. Następnie grający sprawdzają na zawieszonej na ścianie lub położonej obok planszy, które ćwiczenie jest w kolorze odpowiadającym wylosowanemu.Wykonuje to ćwiczenie.
WARIANT DRUGI
Zamiast kolorów wprowadzamy kształty , ćwiczenia przedstawiane są w figurach geometrycznych. Po wylosowaniu gracz szuka, która postać jest narysowana w trójkącie, która w kole itp.
Zacznij od najprostszej wersji, tłumacz i pokazuj dziecku, na czym polegają jej zasady.
PS. Bawcie się dobrze
Sałatka BMS( BROKUŁ, MAKARON, SŁONECZNIK)
Jak to już w zwyczaju co jakiś czas rzucam przepis. Podsumowują tanio, smacznie, zdrowo.
Składniki:
- 250 g makaronu rurki brązowego PENNE ( bardzo dobry jest w Lidlu)
- 1 średni brokuł
- pomidory suszone w oleju lub z ziołami lub pomidory suszone( ale wtedy sos trzeba zrobić samemu, przepis po niżej)
- 2 czubate łyżki nasion słonecznika łuskanego
- średni podwójny filet z kurczaka lub kawałek szynki( kto co woli)
- przyprawy: sól, pieprz
SOS
- 3 łyżki oliwy z oliwek
- pół łyżeczki bazylii suszonej
-pół łyżeczki oregano
szczypta soli
-pomidory suszone pokrojone w kostkę
wszystko razem mieszamy.
Filet kroimy w średnią kostkę, przyprawiamy solą i pieprzem, podsmażamy na złoty kolor ,odstawiamy do wystygnięcia. Brokuł dzielimy na małe różyczki ,gotujemy w osolonej wodzie przez 7 minut.( nie dużej gdyż może się rozgotować i zrobi się papka)odcedzamy i pozostawiamy do wystygnięcia. To samo robimy z makaronem, tylko dużej gotujemy. Słonecznik prażymy na rozgrzanej patelni( uważać aby się nie spalił bo będzie gorzki).
Układamy do miski warstwami na dno makaron,brokuł, kurczak, słonecznik, sos. Przed podaniem wymieszać wszystko.
Smacznego!!!!
Jak to już w zwyczaju co jakiś czas rzucam przepis. Podsumowują tanio, smacznie, zdrowo.
Składniki:
- 250 g makaronu rurki brązowego PENNE ( bardzo dobry jest w Lidlu)
- 1 średni brokuł
- pomidory suszone w oleju lub z ziołami lub pomidory suszone( ale wtedy sos trzeba zrobić samemu, przepis po niżej)
- 2 czubate łyżki nasion słonecznika łuskanego
- średni podwójny filet z kurczaka lub kawałek szynki( kto co woli)
- przyprawy: sól, pieprz
SOS
- 3 łyżki oliwy z oliwek
- pół łyżeczki bazylii suszonej
-pół łyżeczki oregano
szczypta soli
-pomidory suszone pokrojone w kostkę
wszystko razem mieszamy.
Filet kroimy w średnią kostkę, przyprawiamy solą i pieprzem, podsmażamy na złoty kolor ,odstawiamy do wystygnięcia. Brokuł dzielimy na małe różyczki ,gotujemy w osolonej wodzie przez 7 minut.( nie dużej gdyż może się rozgotować i zrobi się papka)odcedzamy i pozostawiamy do wystygnięcia. To samo robimy z makaronem, tylko dużej gotujemy. Słonecznik prażymy na rozgrzanej patelni( uważać aby się nie spalił bo będzie gorzki).
Układamy do miski warstwami na dno makaron,brokuł, kurczak, słonecznik, sos. Przed podaniem wymieszać wszystko.
Smacznego!!!!
środa, 13 września 2017
Zabawa z kostką
Zabawa w rozwoju dziecka jest źródłem wielu umiejętności, dzięki niej dziecko rozwija wyobraźnię, uczy się rozwijać problemy i współdziałać z rówieśnikami i dorosłymi.
Dziecko z Autyzmem ciężko jest zachęcić aby zainteresowało się konkretną zabawą, nie zawsze jest ono gotowe przestrzegać reguł gier, które proponujemy, ale liczne eksperymenty pokazują, że dzieci z autyzmem też mogą się bawić.
Dziś w obroty ZABAWA Z KOSTKĄ.
Potrzebne będzie:
- małe kartonowe, kwadratowe pudełko( ja wykorzystałam pudełko po kremie), lub duży klocek w kształcie kwadratu.
- obrazki przedstawiające ćwiczenia
- małe obrazki przedstawiające schematy ( np. dom , drzewo, postać, kwiat).
- białe kartki papieru
- kolorowy papier
- kredki
- kostkę z oczkami
Pierwszy Wariant
kostkę oklej obrazkami przedstawiającymi ćwiczenia( np. przysiady, skłony, stanie na jednej nodze), dla dzieciaków, które czytają można okleić karteczki opisujące czynność.
Na zmianę dorosły i dziecko rzucają kostką-ten kto rzuca, wykonuje wylosowane zadanie. Druga osoba czeka na swoją kolej.
Możesz wprowadzić drugą kostkę z oczkami, która wskażę liczbę powtórzeń danego ćwiczenia.
Drugi Wariant
Potrzebne będą:
- kostka oklejona kolorowym papierem
- kredki w kolorze pól kostki
- kartkę z trzema figurami geometrycznymi ( można też użyć obrazki schematyczne( dom, drzewo, auto,piłka)
Każdy z graczy dostaje kostkę z figurami. Gracz rzuca kostką i koloruje pierwszą figurę takim kolorem jaki wypadł na kostce( pamiętajmy o zasadzie od lewej do prawej). Następnie kostką rzuca drugi gracz. Na końcu pokazujemy dzieciom, czym prace się różnią .Pytamy ,, kto ma zielony kolor, kto ma żółty,,.
Zabawa ta uczy: kontrolowania i precyzji rysowania, przestrzegania reguł, gry o charakterze losowym.
Trzeci wariant
Potrzebne będą:
-duża kostka z rysunkami domu, kwiatu, auta itp.
- kartka z bloku rysynkowego
- kredki
Dziecko rzuca kostką i przerysowuje wylosowany schemat.Na tej samej kartce swój wylosowany obrazek rysuje rodzic. Gra kończy się wtedy, kiedy kartka zostanie wypełniona. Gracze oglądają rysunki, wskazują, który schemat narysował dorosły a które dziecko. Dziecko na początku może mieć trudności z rozmieszczeniem elementów na kartce. Bawiąc się w ten sposób dziecko uczy się:
- opanowania prostych schematów
- dziecko rozwija myślenie symboliczne .
Zamiast kostki, można użyć samych obrazków . Obrazki wkładamy do worka i zabawa trwa.....😃😃😃😃😃
Dziecko z Autyzmem ciężko jest zachęcić aby zainteresowało się konkretną zabawą, nie zawsze jest ono gotowe przestrzegać reguł gier, które proponujemy, ale liczne eksperymenty pokazują, że dzieci z autyzmem też mogą się bawić.
Dziś w obroty ZABAWA Z KOSTKĄ.
Potrzebne będzie:
- małe kartonowe, kwadratowe pudełko( ja wykorzystałam pudełko po kremie), lub duży klocek w kształcie kwadratu.
- obrazki przedstawiające ćwiczenia
- małe obrazki przedstawiające schematy ( np. dom , drzewo, postać, kwiat).
- białe kartki papieru
- kolorowy papier
- kredki
- kostkę z oczkami
Pierwszy Wariant
kostkę oklej obrazkami przedstawiającymi ćwiczenia( np. przysiady, skłony, stanie na jednej nodze), dla dzieciaków, które czytają można okleić karteczki opisujące czynność.
Na zmianę dorosły i dziecko rzucają kostką-ten kto rzuca, wykonuje wylosowane zadanie. Druga osoba czeka na swoją kolej.
Potrzebne będą:
- kostka oklejona kolorowym papierem
- kredki w kolorze pól kostki
- kartkę z trzema figurami geometrycznymi ( można też użyć obrazki schematyczne( dom, drzewo, auto,piłka)
Każdy z graczy dostaje kostkę z figurami. Gracz rzuca kostką i koloruje pierwszą figurę takim kolorem jaki wypadł na kostce( pamiętajmy o zasadzie od lewej do prawej). Następnie kostką rzuca drugi gracz. Na końcu pokazujemy dzieciom, czym prace się różnią .Pytamy ,, kto ma zielony kolor, kto ma żółty,,.
Zabawa ta uczy: kontrolowania i precyzji rysowania, przestrzegania reguł, gry o charakterze losowym.
Trzeci wariant
Potrzebne będą:
-duża kostka z rysunkami domu, kwiatu, auta itp.
- kartka z bloku rysynkowego
- kredki
Dziecko rzuca kostką i przerysowuje wylosowany schemat.Na tej samej kartce swój wylosowany obrazek rysuje rodzic. Gra kończy się wtedy, kiedy kartka zostanie wypełniona. Gracze oglądają rysunki, wskazują, który schemat narysował dorosły a które dziecko. Dziecko na początku może mieć trudności z rozmieszczeniem elementów na kartce. Bawiąc się w ten sposób dziecko uczy się:
- opanowania prostych schematów
- dziecko rozwija myślenie symboliczne .
Zamiast kostki, można użyć samych obrazków . Obrazki wkładamy do worka i zabawa trwa.....😃😃😃😃😃
niedziela, 10 września 2017
Plan dnia Dla dziecka z ASD.
Strategie działania w kluczowych momentach dnia.
Dla wiele rodzin dzieci z ASD poranki,czas posiłków,czas wolny po szkole, czas przed snem czy prace i obowiązki domowe to szczególnie trudne momenty dnia.Wiele rodziców ma problem lub nie radzi sobie z wdrożeniem poważnych czynności.
Przedstawiam wam kilka porad, które mogą pomóc aby dzień nie był ciężki i męczący a zarazem pełen wrażeń.
PORANKI
To szczególności trudna pora dnia.Poranne pobudki, czas który poświęcamy na przygotowanie do wyjścia do szkoły można wykonać dzień wcześniej wieczorem np. spakowanie tornistra, przygotowanie ubrania, drugiego śniadania do szkoły. Pomoże to zredukować poranne negatywne nastroje. Jeśli dziecko ma problem ze wstawaniem porannym nastaw budzik pół godziny wcześniej by był czas na rozbudzenie. Można wykorzystać budzik z telefonu, który przypomina o wstawaniu z łóżka ( tzn. inteligentny budzik).
CZAS POSIŁKÓW
Jak dobrze wiemy dzieci z ASD są bardzo wybredne w kwestii jedzenia, co w połączeniu ze specjalną dietą, alergiami pokarmowymi lub wyglądem potraw może być sporym problemem. Czasami z bezsilności rodzica dziecko w ten sposób przejmuje kontrole nad sposobem karmienia. W takich okolicznościach posiłki mogą się stać prawdziwą próbą sił. I tutaj pomocna,może okazać się strategia stopniowego wprowadzania nowego jedzenia:
- jeden rodzaj pokarmu
- pojedyncze kęsy w czasie jednego posiłku
- wyłożenie na talerz nowych produktów, pozwól dziecku: wąchać, dotykać palcami i ustami, lizać, następnie wkładać do ust , żuć i połykać.
- próbuj nowe potrawy podawać kilka razy, gdyż nie każde dziecko zaakceptuje nowe jedzenie( czasami może wymagać to dłuższego czasu, najlepiej uzbroić się w cierpliwość i dać dziecku dużo czasu na przyzwyczajenia do nowości).
- staraj się podawać posiłki o stałych porach, w ten sposób dziecko wie czego może się spodziewać.
- stwórz plan posiłków lub tygodniowy jadłospis, dzięki czemu posiłki będą przewidywalne.
- starajcie się jeść wspólne rodzinne posiłki.
CZAS PO SZKOLE
Jako rodzic znasz swoje dziecko najlepiej.To od dziecka będzie zależało czego potrzebuje po powrocie ze szkoły;
- czy potrzebuje pobiegać
- czy potrzebuje odpoczynku
- czy potrzebuje odrobić zadanie domowe .
Pozwól swojemu dziecku zdecydować i bądź konsekwentny, gdyż jest to ważne z punktu widzenia wychowania dziecka z ASD.
ZADANIA DOMOWE
- stwórz miejsce pracy ,które pozbawione będzie dodatkowych bodźców typu hałas, bałagan, obecność innych członków rodziny.
- jeśli dziecko ma dużo prac do odrobienia i ma z tym problem, pomóż mu sporządzić listę rzeczy do zrobienia w kolejności od najważniejszej do mniej istotnej, co może sprawić ,że zadania staną się bardziej wykonalne.
- jeśli twoje dziecko czuje się zmęczone i pozostałe zadania sprawiają mu trudności, zrób mu przerwę( użyj minutnika). Zastosuj w ten sposób: pół godziny pracy nad zadaniem, 5 minut przerwy. Można także pozwolić na przerwy po skończeniu zadań z kolejnych przedmiotów. Postępując w ten sposób możesz zwiększyć motywację dziecka.
- zadanie z ulubionych przedmiotów zostaw na sam koniec, gdyż mogą działać jak nagroda za pracę nad mniej interesującymi zagadnieniami.
- jeśli dziecko nadwrażliwość zmysłową, co wpływa na wydajność pracy np. natężenie światła, które może sprawiać trudności w czytaniu, wypróbuj różne rodzaje oświetlenia w ten sposób sprawdzisz w jakich warunkach twojemu dziecku pracuje się najlepiej.
- bądź konsekwentny, rozmawiaj z nauczycielami, w ten sposób dowiesz się jakie strategie działały w klasie i opowiedzieć o tych, które sprawdzały się w domu. Dobra komunikacja RODZIC-NAUCZYCIEL pomaga zachować konsekwentne zasady związane z odrabianiem zadań domowych.Dziecko z ASD musi mieć zachowaną równowagę więc stosuj te same zasady co nauczyciel w szkole.
- jeżeli nauczyciel pozwala na przerwy co 20 minut to zastosuj ten sam schemat a nie tworzyć nowy z przerwami co pół godziny. Tak samo postępuj w przypadku nagród jak nauczyciel.Dziecko mając jeden zestaw do przestrzegania zasad, łatwiej jest mu się zorientować, czego od niego oczekujemy.
PRACE I OBOWIĄZKI DOMOWE.
Aby dziecko zaakceptowało swoje obowiązki w domu należy uczynić je częścią planu dnia.Postępując w ten sposób pomożesz swojemu dziecku zrozumieć, że pewne obowiązki domowe muszą być zrobione, nie będzie to dla niego nieprzyjemną niespodzianką.
- stwórz listę rzeczy do zrobienia lub zestaw obrazków np. wynoszenie śmieci, sprzątanie po sobie itp. Zacznij od przydzielenia obowiązków, które dla dziecka są łatwe i nieskomplikowane.
CZAS PRZED SNEM
To kolejna trudna pora dnia, w szczególności dla dzieci, które mają problemy ze snem. Zorganizowany plan zajęć na wieczór ( chodzenie spać o stałej porze, wykonywanie tych samych czynności ) pomaga dzieciom z ASD.
- dawaj swojemu dziecku dużo ostrzeżeń i odliczaj czas do pójścia spać ( przed ustaloną godziną przed snem dawaj sygnały co 20 minut).
- pomóż dziecku się wyciszyć , wykonując cichą czynność np. czytaniem książki wysłuchanie spokojnej, relaksującej muzyki.
- spędź trochę czasu z dzieckiem przed snem w jego pokoju przed zgaszeniem światła.
- spraw by sypialnia twojego dziecka była przyjemnym miejscem np. ( ulubiona zabawka, zaświecona lampka, łagodna muzyka).
Super w ułożeniu planu dnia sprawdzają się obrazki czyli tyn piktogramy.Dobry plan.organizacja, a dużo zdziałasz. W razie pytań piszcie .
Wasz codzienny autyzm.
Dla wiele rodzin dzieci z ASD poranki,czas posiłków,czas wolny po szkole, czas przed snem czy prace i obowiązki domowe to szczególnie trudne momenty dnia.Wiele rodziców ma problem lub nie radzi sobie z wdrożeniem poważnych czynności.
Przedstawiam wam kilka porad, które mogą pomóc aby dzień nie był ciężki i męczący a zarazem pełen wrażeń.
PORANKI
To szczególności trudna pora dnia.Poranne pobudki, czas który poświęcamy na przygotowanie do wyjścia do szkoły można wykonać dzień wcześniej wieczorem np. spakowanie tornistra, przygotowanie ubrania, drugiego śniadania do szkoły. Pomoże to zredukować poranne negatywne nastroje. Jeśli dziecko ma problem ze wstawaniem porannym nastaw budzik pół godziny wcześniej by był czas na rozbudzenie. Można wykorzystać budzik z telefonu, który przypomina o wstawaniu z łóżka ( tzn. inteligentny budzik).
CZAS POSIŁKÓW
Jak dobrze wiemy dzieci z ASD są bardzo wybredne w kwestii jedzenia, co w połączeniu ze specjalną dietą, alergiami pokarmowymi lub wyglądem potraw może być sporym problemem. Czasami z bezsilności rodzica dziecko w ten sposób przejmuje kontrole nad sposobem karmienia. W takich okolicznościach posiłki mogą się stać prawdziwą próbą sił. I tutaj pomocna,może okazać się strategia stopniowego wprowadzania nowego jedzenia:
- jeden rodzaj pokarmu
- pojedyncze kęsy w czasie jednego posiłku
- wyłożenie na talerz nowych produktów, pozwól dziecku: wąchać, dotykać palcami i ustami, lizać, następnie wkładać do ust , żuć i połykać.
- próbuj nowe potrawy podawać kilka razy, gdyż nie każde dziecko zaakceptuje nowe jedzenie( czasami może wymagać to dłuższego czasu, najlepiej uzbroić się w cierpliwość i dać dziecku dużo czasu na przyzwyczajenia do nowości).
- staraj się podawać posiłki o stałych porach, w ten sposób dziecko wie czego może się spodziewać.
- stwórz plan posiłków lub tygodniowy jadłospis, dzięki czemu posiłki będą przewidywalne.
- starajcie się jeść wspólne rodzinne posiłki.
CZAS PO SZKOLE
Jako rodzic znasz swoje dziecko najlepiej.To od dziecka będzie zależało czego potrzebuje po powrocie ze szkoły;
- czy potrzebuje pobiegać
- czy potrzebuje odpoczynku
- czy potrzebuje odrobić zadanie domowe .
Pozwól swojemu dziecku zdecydować i bądź konsekwentny, gdyż jest to ważne z punktu widzenia wychowania dziecka z ASD.
ZADANIA DOMOWE
- stwórz miejsce pracy ,które pozbawione będzie dodatkowych bodźców typu hałas, bałagan, obecność innych członków rodziny.
- jeśli dziecko ma dużo prac do odrobienia i ma z tym problem, pomóż mu sporządzić listę rzeczy do zrobienia w kolejności od najważniejszej do mniej istotnej, co może sprawić ,że zadania staną się bardziej wykonalne.
- jeśli twoje dziecko czuje się zmęczone i pozostałe zadania sprawiają mu trudności, zrób mu przerwę( użyj minutnika). Zastosuj w ten sposób: pół godziny pracy nad zadaniem, 5 minut przerwy. Można także pozwolić na przerwy po skończeniu zadań z kolejnych przedmiotów. Postępując w ten sposób możesz zwiększyć motywację dziecka.
- zadanie z ulubionych przedmiotów zostaw na sam koniec, gdyż mogą działać jak nagroda za pracę nad mniej interesującymi zagadnieniami.
- jeśli dziecko nadwrażliwość zmysłową, co wpływa na wydajność pracy np. natężenie światła, które może sprawiać trudności w czytaniu, wypróbuj różne rodzaje oświetlenia w ten sposób sprawdzisz w jakich warunkach twojemu dziecku pracuje się najlepiej.
- bądź konsekwentny, rozmawiaj z nauczycielami, w ten sposób dowiesz się jakie strategie działały w klasie i opowiedzieć o tych, które sprawdzały się w domu. Dobra komunikacja RODZIC-NAUCZYCIEL pomaga zachować konsekwentne zasady związane z odrabianiem zadań domowych.Dziecko z ASD musi mieć zachowaną równowagę więc stosuj te same zasady co nauczyciel w szkole.
- jeżeli nauczyciel pozwala na przerwy co 20 minut to zastosuj ten sam schemat a nie tworzyć nowy z przerwami co pół godziny. Tak samo postępuj w przypadku nagród jak nauczyciel.Dziecko mając jeden zestaw do przestrzegania zasad, łatwiej jest mu się zorientować, czego od niego oczekujemy.
PRACE I OBOWIĄZKI DOMOWE.
Aby dziecko zaakceptowało swoje obowiązki w domu należy uczynić je częścią planu dnia.Postępując w ten sposób pomożesz swojemu dziecku zrozumieć, że pewne obowiązki domowe muszą być zrobione, nie będzie to dla niego nieprzyjemną niespodzianką.
- stwórz listę rzeczy do zrobienia lub zestaw obrazków np. wynoszenie śmieci, sprzątanie po sobie itp. Zacznij od przydzielenia obowiązków, które dla dziecka są łatwe i nieskomplikowane.
CZAS PRZED SNEM
To kolejna trudna pora dnia, w szczególności dla dzieci, które mają problemy ze snem. Zorganizowany plan zajęć na wieczór ( chodzenie spać o stałej porze, wykonywanie tych samych czynności ) pomaga dzieciom z ASD.
- dawaj swojemu dziecku dużo ostrzeżeń i odliczaj czas do pójścia spać ( przed ustaloną godziną przed snem dawaj sygnały co 20 minut).
- pomóż dziecku się wyciszyć , wykonując cichą czynność np. czytaniem książki wysłuchanie spokojnej, relaksującej muzyki.
- spędź trochę czasu z dzieckiem przed snem w jego pokoju przed zgaszeniem światła.
- spraw by sypialnia twojego dziecka była przyjemnym miejscem np. ( ulubiona zabawka, zaświecona lampka, łagodna muzyka).
Super w ułożeniu planu dnia sprawdzają się obrazki czyli tyn piktogramy.Dobry plan.organizacja, a dużo zdziałasz. W razie pytań piszcie .
Wasz codzienny autyzm.
piątek, 1 września 2017
ZROZUMIENIE,TOLERANCJA,AKCEPTACJA,EMPATIA.
WYJĄTKOWE SPOTKANIE W MIECHOWIE – ,,ZROZUMIENIE,,.
PONIEDZIAŁEK 18 WRZEŚNIA 2017 R. GODZ. 16.00 KINO GRYF W
MIECHOWIE
(CENTRUM KULTURY I SPORTU -
UL. RACŁAWICKA 10)
Dwoje młodych ludzi – Barbara Seweryn-Skucha i Marcin Laszczak postanowili zorganizować spotkanie o swoich ale nie tylko swoich
doświadczeniach.
Mogłoby się wydawać, że to sprawa bardzo osobiste, ale Oni
wiedzą jak ważne jest mówienie o tym adresowane do tych, których dotknął
podobny los, do ich rodzin i bliskich, ale też do tych, którzy czasem boją się
nawet o tym myśleć. A mówić trzeba by „oswoić” się z myślą ,że podobne
przypadki dotykają coraz większą liczbę ludzi na całym świecie.
W programie przewidziane zostały wystąpienia o tym, że po
pierwsze choroba to nie wyrok, że wyzdrowienie jest możliwe - będzie mówił o
tym Mateusz Biernat – człowiek który dzieli się swoim doświadczeniem zdrowienia
jako ekspert i osoba aktywnie działająca na rzecz przełamywania stereotypów i
uprzedzeń,
O wystawie stworzonej w Szpitalu Babińskiego w Krakowie
przez osoby z doświadczeniem kryzysu psychicznego „Uważaj na głowę” opowie
Paweł Podgórski.
Swoje doświadczenia zdrowienia, także dzięki uprawianiu
kolarstwa przedstawi Marcin Laszczak.
A niezrozumieniu z jakim spotykają się ludzie cierpiący na
Autyzm i Zespół Aspergera mówić będzie Barbara Seweryn Skucha.(mama córki z Autyzmem. )
To chyba pierwsza taka prezentacja w Miechowie – adresowane
przede wszystkim do tych, którzy jeszcze wstydzą się pokazać, że czasem jest im
trudniej, do ich bliskich, którzy często boja się mówić o swoich kłopotach a
nade wszystko do tych którzy jeszcze nie rozumieją – tak by zrozumieli, że można żyć normalnie, cieszyć się światem,
uprawiać sport, pomagać innym czy tworzyć.
Moi drodzy!!! Miechów to gmina, w której brakuje informacji na temat Autyzmu i Zespole Aspergera. Pedagogów, Psychologów specjalizujących się w tych zaburzeniach na lekarstwo. A jak to w szkołach ??? Szkoda słów. Dlatego o tym będę mówić. Jestem mega szczęśliwa gdyż udało mi się zrealizować kolejne moje postanowienie.
Dziękuje wam Marcin L., Wiktor, Mateusz, Paweł, Maciej, GŁOSU MIECHOWSKIEMU( P.Basi) , burmistrzowi miasta i gminy MIECHÓW, Marcin D.,Centrum kultury i sportu w MIECHOWIE.
KONIEC WAKACJI, ROK SZKOLNY CZAS ZACZĄĆ.
Witajcie kochani.
Na samym wstępie przepraszam was za nie obecność,ale wakacje to taki czas gdzie komputer odkładam na półkę i nie korzystam, nie piszę gdyż poświęcam się rodzinie. Powiem wam że to lato było dla mnie i córki jednym z najlepszych w naszym życiu. Praktycznie cały lipiec i sierpień spędziłyśmy po za domem, korzystając ze słonecznych dni lata. Nie będę się rozpisywać,, co i jak i gdzie,, , jedno co mogę wam napisać to , że Anna była bardzo szczęśliwa, zadowolona. Dla takiego momentu warto było męczyć się 10 godz w pociągu.
Bardzo długo będę wspominać to lato, niestety szybko się skończyło, czas wracać do szkoły.
Kochani rodzice życzę wam aby ten rok szkolny 2017-2018 był lepszy od poprzedniego, dużo wytrwałości, wsparcia od grona pedagogicznego. Waszym pociechą życzę aby codziennie wracały ze szkoły z uśmiechem na twarzy.
Witajcie kochani.
Na samym wstępie przepraszam was za nie obecność,ale wakacje to taki czas gdzie komputer odkładam na półkę i nie korzystam, nie piszę gdyż poświęcam się rodzinie. Powiem wam że to lato było dla mnie i córki jednym z najlepszych w naszym życiu. Praktycznie cały lipiec i sierpień spędziłyśmy po za domem, korzystając ze słonecznych dni lata. Nie będę się rozpisywać,, co i jak i gdzie,, , jedno co mogę wam napisać to , że Anna była bardzo szczęśliwa, zadowolona. Dla takiego momentu warto było męczyć się 10 godz w pociągu.
Bardzo długo będę wspominać to lato, niestety szybko się skończyło, czas wracać do szkoły.
Kochani rodzice życzę wam aby ten rok szkolny 2017-2018 był lepszy od poprzedniego, dużo wytrwałości, wsparcia od grona pedagogicznego. Waszym pociechą życzę aby codziennie wracały ze szkoły z uśmiechem na twarzy.
Subskrybuj:
Posty (Atom)




















